Soms krijg ik de vraag of deze Insta-pagina @hart.in.rouw_begeleiding mij helpt het verlies van Jur 💚 een plekje te geven.
‘Dat plekje’, daar werd ik al vanaf het begin erg kriegelig van. Dan antwoordde ik ‘een plekje geven’ klinkt zo van: ‘Nou, het is gebeurd hoor, snel wegstoppen, niet meer aan denken en doorrrr…’
Zo werkte het bij ons in elk geval niet, wilden we ook niet. Tegenwoordig wordt er veel meer gesproken over ‘Verlies verweven in je leven’.
Op dit moment mag ik wel zeggen, dat wij Jur hebben verweefd. Hij gaat met ons mee, hierin hebben we onze tradities.
Hoe ik vroeger in het leven stond, wat ik belangrijk vond is de afgelopen jaren enorm versterkt.
Daarnaast vind ik mensen leuk, hun gedrag, hun drijfveren, hun belemmeringen, wat hen beweegd. Dus toen mijn werkgever 4 jaar geleden vroeg of ik een Coach-opleiding wilde volgen heb ik dat met beide handen aangepakt.
Door de opleiding kreeg ik nog meer inzichten en technieken om als professional aan de slag te gaan.
Daarna ben ik zelf verder gegaan met het volgen van rouw- en verliestrainingen.
Voorzichtig gekeken of ik het wel kon. Volledige aandacht bij de ander, zat mijn eigen verlies niet in de weg?
Het blijkt nu dat mijn verlies juist een kracht is. Zo worden mij vragen gesteld die mijn clienten nog nooit hardop hebben durven vragen. Hierdoor probeer ik rouw bespreekbaar en duidelijker te maken, hun rouwreis iets lichter te maken.
Dus wat is het doel van deze pagina? Het blijft spannend ons verhaal delen zo in het openbaar. Toen Jur ziek was hebben wij nooit wat gedeeld op social media. Die aandacht wilde Jur niet en wij hielden liever de mensen om ons heen persoonlijk op de hoogte.
Dus ik hoop dat mensen in rouw, iets hebben aan de verhalen en de reflecterende vragen die ik stel aan het einde van elk verhaal. Dat iemand hulp durft te vragen als daar behoefte aan is.
Dan komt er toch nog iets goeds uit ons enorme verlies 💚.
Liefs,
Jeannette
Geef een reactie